حقّ‌ هر آنچه‌ كه‌ در طي‌ اين‌ بيست‌ سال‌ و اندي‌ در حال‌ فرود آمدن‌ بود فرود آمد و محاق‌ هر حقي‌ واضح‌ گرديد. پس‌ طبيعي‌ بود بر هر كجا كه‌ فرود آيد (كه‌ بر همه‌ جا فرود آمد) جز ابطال‌ بي‌انتها بر جاي‌ نگذارد و خرابات‌ مغان‌ را فراهم‌ سازد.

عشق‌، راستي‌، اختيار، عدالت‌، يگانگي‌ و ابديت‌، آن‌ بُرّنده‌ترين‌ تيغ‌ها ونفوذكننده‌ترين‌ نورهايي‌ بودند كه‌ فرود آمد بر سر مدنيّت‌، تكنولوژي‌، هنر،دموكراسي‌، اخلاق‌، خانواده‌، طب‌، سياست‌ و بازي‌ كه‌ واقعيت‌هاي‌ بنيادين‌انسان‌ معاصر هستند و لذا در ابطال‌ ابدي‌ گرفتار آمده‌ و راهي‌ جز توبه‌ ازتماميت‌ خود نيافتند و تاريخ‌ بشري‌ راهي‌ جز رجعت‌ پيش‌ روي‌ نيافت‌.