“بنــــــــام خــــــــداي زميــــــن و زمــــــــان
بنــــــــام همــــــوئي كـــــه جـــــــان آفــــــريد
به يكـــــــدم جهـــــــان را جهانـــــــد از عــــدم
چــو خــــــود را برافكنـــــــد از ذات خــــويش
يكـــــي بـــود و آمــــد دو تـــا بهـــر دوســت
گنــــاهي نبــــاشد بجــــز ايــــن دوئــــي
همــــه ســــرّ عالـــــم بگفتـــــم عيـــــان
بيـــــان هــــم نباشـــــد بجــــز بيـــــن دو
يكــــي ســـــازِ زمّ هميــــــن و همـــــان
بهشــــت و جهنّـــــم از آن آفــــــريد
عـــــدم شــــــد سراســـــر بســــاط قلـــــم
نـــه كــــم آمــــد و نـــي دمــــي گشـــت بيـــش
بديــــن ســــان تمــــام گنــــاهش نكــــوست
بجــــز ايــــن دوئــــي هـــم نبــــاشد توئــــي
بنــــام همــــوئي كــــه كــــرده بيــــــان
یکــــی هــــم نیـــــابی بجــــز عیــــن دو




ناشناس –
اشعار ناب و راهگشا در خودشناسی هستند.متشکرم از استاد گرامی
ناشناس –
بسیار عالی
ناشناس –
سلام و درود بر استاد عزیز با این اشعار نورانی شان که روشنگر حال و آینده ماست: جهان می رود بسوی وحدت کذب****در یگانگی اش انفجار می بینم- عصر مصلحت است و وقار و ادب**** لیک اندر قلوب انزجار می بینم
ناشناس –
بسیار زیبا