غزل عشق

مقدمه چاره عشق بس است خانۀ دوست نـیـایــش هرگز مباد که مباد طریق یاری مهربانی کن بیعلــی صبر دل اگر بر من نظر داری مدرسه ، مسجد و خانقاه دشمن سرا شأن نزول لا اله الا الله دُعا معرفت وهستی خدا و بنده نار نامه ای همپاره آواره می بینم ای تشنه ها زن معرفت نفس هان ! هستم همسایه جان  ولایت وخلافت نیّت ،مراد است سیر تکامل کفر خواب خوب یار هستی من عید شد دازگاره دل کافر ، مؤمن ، منافق درد بی درمان  (علی ام ) عاشق و معشوق تو چه هستی شبیخون بوسه در غار شو ساربان داغداران خدا خواهی سیر و سفر قد و بالای تو یا من  هو خانه یار نبوت و امامت بود و نبود روی عشق اعتدال تر مردم جنون عشق مذهب پول مرید و مراد آغاز ولایت انتظار راز خرافه منافق عصر جدید وجود و عدم یاعلی خود و خدا دل بده خان ِ جان بیش نیست ای  محمد یا من هو الله یا علی بس است باک نیست منم دوبیتی ها سنگ قبر مرده و زنده خاک خوب ندارد فراموشی بی من ای برادر مهربانی کن آبروی عشق حلقه یار بیداد من دوست و دشمن فقر عاشقان سودای عشق باقیست تقسیم نسبت هجرت سهل ِمحال بیخودی سراب آرمان نیایش عاشقان نفس تو دل و دین آمین دعای توسل دیالکتیک نفس مپرس هست و نیست غدیر من یار علی دعای ظهور زن بد قرآن عشق ياد دازگاره