معرفت شناسی قرآنی

به بیانی دگر بواسطه فکر و ذکر باطنی و تأویل گرا و علیتی است که به قدرت حدّ قلبی به احدیت ازلیش می رسیم و این کل طی طریق در دهر زمانی یا تاریخ تکوینی است که ما را به نقطه بی زمانی می رساند که باز هم ریشه در نقطه الساعه دل دارد.

و نیز بواسطه حواس پنجگانه خود به رهبری شهود و به یاری منطق قیاس و تشبیه که مختص کارکرد حواس است در قلمرو دهر مکانی (طبیعت) به عالم ظهورات و تجلیات حق می رسیم که آخر و آخرت و آخریت خلقت است که ظهور الله است و قلمرو طلوع مطلع قلبی ما!